ماجرای پتروشیمی جم؛ فاصله یک ادعا با واقعیتهای صنعت
#طرح مفهومی پتروپالس
اظهارات اخیر علی خضریان درباره «احتکار» محصولات در پتروشیمی جم با واقعیتهای فنی و تجاری این صنعت همخوانی چندانی ندارد.
محصولات پتروشیمی برخلاف کالاهای مصرفی در انبارهای بزرگ و تحت شرایط خاص نگهداری میشوند و پنهان کردن حجم قابل توجهی از آن عملاً ممکن نیست؛ بهویژه آنکه فعالیت این شرکتها تحت نظارت حدود ۱۳ نهاد مختلف قرار دارد.
طبق بررسیها، در حال حاضر حدود ۲۷ هزار تن محصول در انبارهای پتروشیمی جم موجود است که از این میزان، ۱۸ هزار تن پیش از حمله به تأسیسات این مجتمع در قالب قراردادی به یک خریدار چینی فروخته شده و وجه آن نیز دریافت شده است. بهدلیل شرایط جنگی و محدودیتهای ارتباطی و حملونقل دریایی، تحویل این محموله با تأخیر مواجه شده و لغو یکجانبه قرارداد نیز میتواند خسارت و بیاعتباری بینالمللی برای شرکت به همراه داشته باشد.
از حدود ۱۰ هزار تن باقیمانده نیز تنها ۵ هزار تن مربوط به گریدهایی است که کف عرضه در بورس دارند؛ رقمی که حتی معادل نیمی از عرضه هفتگی این مجتمع پیش از جنگ هم نیست. ضمن آنکه پتروشیمی جم تنها تولیدکننده این محصولات در کشور محسوب نمیشود.
در عین حال این مجتمع بهدلیل خسارتهای وارد شده در حمله اخیر، برای بازسازی به حدود ۲۰۰ میلیون دلار منابع نیاز دارد و درخواست کرده بخشی از محصولات موجود برای تأمین ارز مورد نیاز این بازسازی صادر شود؛ موضوعی که در سطح نهادهای مسئول در حال بررسی است.
با این توضیحات به نظر میرسد برخی اظهارنظرها درباره پتروشیمی جم بیش از آنکه مبتنی بر واقعیتهای فنی صنعت باشد، ناشی از برداشتهای سطحی از سازوکار پیچیده بازار پتروشیمی است.
